Χωροθέτηση σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στον Βόλο

ΑΠΟΨΕΙΣ

Άρθρο με αφορμή την έγκριση της ΡΑΕ για χωροθέτηση σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στον Βόλο.

Του Απόστολου Κυριαζή

Αν και Βολιώτης, τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ τα γεγονότα της πόλης από την απόσταση που επιτρέπει η δουλειά μου στο εξωτερικό, για να τα βιώσω κάθε καλοκαίρι, όταν επιστρέφω. Διαπιστώνω ωστόσο ότι η πόλη μου διατηρεί μια σταθερά πορεία υποβάθμισης σε όλα τα επίπεδα, ίσως και με πιο έντονες επιπτώσεις από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, εξαιτίας του μικρότερου πληθυσμιακού μεγέθους (υπό την έννοια ότι ένα ζήτημα θα επηρεάσει περισσότερο μια μικρή πόλη, ή αντίστροφα, θα κρυφτεί δυσκολότερα). Περιβάλλον, δημόσιος χώρος, οικονομικά, πολεοδομία, κοινωνική πρόνοια, υποδομές και πολλά άλλα θέματα έχουν αποτελέσει σημείο τριβής πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. 

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση της έγκρισης της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για χωροθέτηση σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα, καθώς ενώ οι διαδικασίες έγκρισης παραμένουν ασαφείς, οι μακρόχρονες επιπτώσεις από την ύπαρξη του έργου αυτού κρίνονται το λιγότερο ανησυχητικές. 

Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση της ΡΑΕ, θα κατασκευαστεί ένας πλωτός, υπεράκτιος, τερματικός σταθμός Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) αλλά και οι αναγκαίοι αγωγοί (υποθαλάσσιοι και χερσαίοι) σύνδεσης του σταθμού με το υφιστάμενο δίκτυο, στα Πευκάκια, στην άκρη του υφιστάμενου πέτρινου κυματοθραύστη. Ο σταθμός θα έχει διαστάσεις 365×150μ. (που θα αυξηθούν σε 415x200m για λόγους ασφαλείας), με τέσσερις μονάδες αποθήκευσης συνολικού όγκου 180.000m³ και ύψους 26m (οι γνωστές «λευκές μπάλες») και δυνατότητα σύνδεσης ενός πλοίου. Τέλος, το χερσαίο κομμάτι του αγωγού σύνδεσης από τα Πευκάκια μέχρι την Α’ Βιομηχανική Περιοχή Βόλου, διασχίζει μόνο αγροτικές περιοχές και μπορεί να καταβυθίζεται τοπικά. 

Continue reading “Χωροθέτηση σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στον Βόλο”

ΠΥΡΚΑΛ και κέντρο Αθήνας: Είναι ανεκτή η διαβούλευση;

ΑΠΟΨΕΙΣ

του Λουκά Τριάντη [1]

Συγκλίσεις και αιτήματα για διάλογο από επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς

Σε συνέχεια της εξαγγελίας της ελληνικής κυβέρνησης για τη δημιουργία «κυβερνητικού πάρκου» στις εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού και τη σαρωτική εκκένωση υπουργείων από το κέντρο της Αθήνας τον περασμένο Απρίλιο, πρόσφατη προσθήκη-τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) με τίτλο «Λειτουργία χώρων διοίκησης και ελεύθερου χώρου-αστικού πρασίνου στο χώρο της ΠΥΡΚΑΛ» ψηφίστηκε μαζί με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων (ΥΠΑΝ) για τις «στρατηγικές επενδύσεις και βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος». Η τροπολογία προσδιόριζε επιτρεπόμενες γενικές και ειδικές κατηγορίες χρήσεων γης, όρους και περιορισμούς δόμησης και το ποσοστό κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων. Ενάντια σε ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, πολεοδομικά κεκτημένα και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η νομοθετική ρύθμιση δεν αναφερόταν σε κάποιο υφιστάμενο σχεδιασμό ή εκφρασμένη χωρική στρατηγική, δεν στηριζόταν σε κάποια μελέτη ή στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση που να αξιολογεί επιπτώσεις και εναλλακτικές, δεν είχε περάσει κανένα στάδιο διαβούλευσης ή «ωρίμανσης».

Continue reading “ΠΥΡΚΑΛ και κέντρο Αθήνας: Είναι ανεκτή η διαβούλευση;”

Η οδός Πανεπιστημίου ως βιτρίνα

Αποψεις

του Απόστολου Κυριαζή

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η οδός Πανεπιστημίου μονοπωλεί το ενδιαφέρον των αστικών παρεμβάσεων/αναπλάσεων και δεν θα είναι η τελευταία. Η επιμονή αυτή – ειδικά κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια – φανερώνει συγκεκριμένες παθογένειες στο ελληνικό σύστημα διαχείρισης, διακυβέρνησης και (ανα)σχεδιασμού του αστικού χώρου.

Η Αθήνα του 2004, πέρα από τις κυκλοφοριακές υποδομές, όχι μόνο δεν βρήκε απαντήσεις στις μεταολυμπιακές χρήσεις των εγκαταστάσεων, αλλά επιπλέον δεν ενδιαφέρθηκε να χρησιμοποιήσει τη συγκυρία προς όφελος της και να κοιτάξει βαθύτερα στα δομικά προβλήματα που είχαν ήδη ξεκινήσει να συσσωρεύονται. Και τα δομικά προβλήματα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ούτε με «ασπιρίνες» σημειακών παρεμβάσεων (το λεγόμενο και “acupuncture urbanism”) ούτε – ακόμη περισσότερο – με παρεμβάσεις που στοχεύουν σε βραχυπρόθεσμα, επιφανειακά, συνδεδεμένα με τον τουρισμό οφέλη, όπως η λογική των αναπλάσεων στου Ψυρρή, στο Γκάζι και αλλού.

Continue reading “Η οδός Πανεπιστημίου ως βιτρίνα”

Η υφαρπαγή των κοινών της πόλης μέσω χωρικών και θεσμικών ρυθμίσεων

Αποψεις

του Λουκά Τριάντη

Το «κυβερνητικό πάρκο» ως παράδειγμα ανατροπών για την πόλη και το σχεδιασμό[1]

Η διάβρωση της κεντρικότητας της πόλης ως υφαρπαγή

Η εξαγγελία της ελληνικής κυβέρνησης για τη δημιουργία ενός «κυβερνητικού πάρκου» στις εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού προβλέπει τη σαρωτική μεταστέγαση όλων των υπουργείων που παραμένουν στο  κέντρο της Αθήνας – πλην ενός –, μαζί με την Προεδρία της κυβέρνησης και κάποιους φορείς του δημοσίου. Με άλλα λόγια, προωθεί την οριστική απομάκρυνση του διοικητικού κέντρου της Ελλάδας από το κέντρο της Αθήνας – και εκτός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αθηναίων – για πρώτη φορά από την ανακήρυξη της Αθήνας σε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους το 1834. Δηλαδή από ένα κέντρο πόλης που αναπτύχθηκε στην ίδια θέση – και ως συνέχεια – της αρχαίας πόλης, με καθοριστική σημασία για την ιδεολογική, κοινωνική και ταυτοτική συγκρότηση τόσο της ίδιας της πόλης όσο και της Ελλάδας ως επικράτεια και ως κοινωνία, αλλά και των σχέσεών τους με τον κόσμο. Γενεαλογικά, η εξαγγελία αποτελεί συνέχεια ρητών ή άρρητων χωρικών πολιτικών αποκέντρωσης – της μεταποίησης, της κατοικίας, των πανεπιστημίων, της επιτελικής διοίκησης, του χρηματιστηρίου, πόλων της πνευματικής ζωής και του πολιτισμού – που κατά τις τελευταίες δεκαετίες, και σε συνάρτηση με ευρύτερες παραγωγικές αναδιαρθρώσεις, διαβρώνουν την κεντρικότητα της πόλης και ωθούν το κέντρο της Αθήνας προς μια κρίσιμη μετατόπιση: από ένα πολυλειτουργικό και, εκ των πραγμάτων, κοινωνικά πολυσυλλεκτικό κέντρο προς ένα περισσότερο μονολειτουργικό, θεματοποιημένο και κοινωνικά ομογενοποιημένο κέντρο τουρισμού και αναψυχής.[2]

Continue reading “Η υφαρπαγή των κοινών της πόλης μέσω χωρικών και θεσμικών ρυθμίσεων”

Λόφος του Στρέφη, η “πιπίλα της διαβούλευσης” και οι παρεμβάσεις στην πόλη

αποψεισ στον τυπο

του Άρη Καλαντίδη

Πολύ θυμωμένο τον άκουσα τον Κώστα Μπακογιάννη στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2021, όταν απαίτησε «να σταματήσουμε με την πιπίλα της διαβούλευσης». Ο διαξιφισμός ήταν για τα σχέδια παρεμβάσεων στο Λόφο Στρέφη, όπου η αντιπολίτευση τον κατηγορούσε για έλλειψη διαβούλευσης.

Ο Δήμαρχος, αν και κατά τη γνώμη μου είχε δίκιο όταν έλεγε πως δεν πρόκειται για «ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου», πήγε ένα βήμα παραπάνω, κατηγορώντας όλους όσοι βλέπουμε προβλήματα στο εγχείρημα πως υποστηρίζουμε την ανομία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο 2020mag.