Οδός Πανεπιστημίου: Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία των αναπλάσεων 

ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ

Lapost, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons

Η οδός Πανεπιστημίου επέστρεψε στην επικαιρότητα πρόσφατα (στις 12 Οκτωβρίου), με την αναφορά του Δημάρχου Αθηναίων Κ. Μπακογιάννη στη χρήση πλατανιών, ως μέρος της τελικής φάσης του προγράμματος «Μεγάλος Περίπατος». Είχε προηγηθεί η πρώτη φάση του προγράμματος, με την προσπάθεια εγκατάστασης διακοσμητικών φυτικών στοιχείων και προσωρινών επιχρωματισμών εν είδει ποδηλατόδρομων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Πανεπιστημίου μονοπωλεί το ενδιαφέρον δημοτικών και κρατικών αρχών ως το κοινό σημείο αναφοράς περί ανάπλασης του κέντρου της πόλης. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, η παρουσία της στους εκάστοτε σχεδιασμούς είναι σταθερή. Αν και – προφανώς – ως κεντρικός και ιστορικός άξονας της πόλης δικαιούται να συμμετέχει σε αντίστοιχες προσπάθειες αναβάθμισης του αστικού χώρου, αρκεί αυτό να δικαιολογήσει την εκ νέου επιλογή της;

Continue reading “Οδός Πανεπιστημίου: Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία των αναπλάσεων “

Η υφαρπαγή των κοινών της πόλης μέσω χωρικών και θεσμικών ρυθμίσεων

Αποψεις

του Λουκά Τριάντη

Το «κυβερνητικό πάρκο» ως παράδειγμα ανατροπών για την πόλη και το σχεδιασμό[1]

Η διάβρωση της κεντρικότητας της πόλης ως υφαρπαγή

Η εξαγγελία της ελληνικής κυβέρνησης για τη δημιουργία ενός «κυβερνητικού πάρκου» στις εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού προβλέπει τη σαρωτική μεταστέγαση όλων των υπουργείων που παραμένουν στο  κέντρο της Αθήνας – πλην ενός –, μαζί με την Προεδρία της κυβέρνησης και κάποιους φορείς του δημοσίου. Με άλλα λόγια, προωθεί την οριστική απομάκρυνση του διοικητικού κέντρου της Ελλάδας από το κέντρο της Αθήνας – και εκτός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αθηναίων – για πρώτη φορά από την ανακήρυξη της Αθήνας σε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους το 1834. Δηλαδή από ένα κέντρο πόλης που αναπτύχθηκε στην ίδια θέση – και ως συνέχεια – της αρχαίας πόλης, με καθοριστική σημασία για την ιδεολογική, κοινωνική και ταυτοτική συγκρότηση τόσο της ίδιας της πόλης όσο και της Ελλάδας ως επικράτεια και ως κοινωνία, αλλά και των σχέσεών τους με τον κόσμο. Γενεαλογικά, η εξαγγελία αποτελεί συνέχεια ρητών ή άρρητων χωρικών πολιτικών αποκέντρωσης – της μεταποίησης, της κατοικίας, των πανεπιστημίων, της επιτελικής διοίκησης, του χρηματιστηρίου, πόλων της πνευματικής ζωής και του πολιτισμού – που κατά τις τελευταίες δεκαετίες, και σε συνάρτηση με ευρύτερες παραγωγικές αναδιαρθρώσεις, διαβρώνουν την κεντρικότητα της πόλης και ωθούν το κέντρο της Αθήνας προς μια κρίσιμη μετατόπιση: από ένα πολυλειτουργικό και, εκ των πραγμάτων, κοινωνικά πολυσυλλεκτικό κέντρο προς ένα περισσότερο μονολειτουργικό, θεματοποιημένο και κοινωνικά ομογενοποιημένο κέντρο τουρισμού και αναψυχής.[2]

Continue reading “Η υφαρπαγή των κοινών της πόλης μέσω χωρικών και θεσμικών ρυθμίσεων”